اختلال شیزوفرنی

هر آنچه که باید درباره اختلال شیزوفرنی بدانید!

اختلال شیزوفرنی یک مشکل روانی جدی است که افراد مبتلا به آن، واقعیت‌ها را به‌صورت غیرطبیعی تفسیر می‌کنند. این اختلال روانی بر نوع عملکرد مغز تأثیر گذاشته و موجب بروز رفتارها و افکار غیرعادی می‌شود. از جمله علائم شیزوفرنی بروز مشکلات شناختی، رفتاری و احساسات است. ممکن است علائم ناهنجاری شیزوفرنی یا همان اسکیزوفرنی در افراد مختلف متفاوت باشد؛ ولی معمولاً شامل هذیان‌گویی، توهم و گفتار نامنظم است.

برای درمان شیزوفرنی روش‌های درمانی دارویی و غیردارویی وجود دارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم. در این مقاله از گروه روان‌شناسی آرامیتو، اختلال شیزوفرنی را معرفی کرده و علائم و روش‌های درمانی آن را بررسی می‌کنیم.

اختلال شیزوفرنی

اسکیزوفرنی یا اختلال شیزوفرنی یک مشکل روانی پیچیده و مزمن است که با علائمی همچون توهم، هذیان‌گویی، رفتارها و گفتار آشفته همراه است. اختلال در توانایی شناختی از دیگر علائم شیزوفرنی است. نظریه مربوط به دلیل آسیب‌شناسی شیزوفرنی این است که ناهنجاری در انتقال عصبی می‌تواند منجر به بروز شیزوفرنی شود.

این ناهنجاری مزمن و شدید بر نوع ابراز احساسات، تفکر، درک واقعیت، عمل و ارتباط فرد با دیگران تأثیر می‌گذارد. به دلیل اثرات روحی روانی شدید بیماری شیزوفرنی، این بیماری روانی فرد را دچار مشکلات و ناتوانی می‌کند. افراد مبتلا به شیزوفرنی در ارتباطات اجتماعی خود مشکلات زیادی تجربه می‌کنند. به همین دلیل احساس ترس و گوشه‌گیری می‌تواند در آن‌ها ظاهر شده و ارتباط با واقعیت را از دست می‌دهند.

اختلال شیزوفرنی؛ علائم شیزوفرنی

علائم شیزوفرنی

اختلال شیزوفرنی در مردان در اواخر نوجوانی یا اوایل دهه 20 سالگی ظاهر می‌شود. در زنان علائم شیزوفرنی در اوایل 30-20 سالگی ظهور می‌کند. علائم اولیه شیزوفرنی معمولاً بسیار نهفته است و ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها بعد ظاهر شوند. نشانه‌های شیزوفرنی عبارت‌اند از:

1. توهم

افراد مبتلا به شیزوفرنی دچار تفکراتی می‌شوند که واقعیت ندارند؛ به‌عنوان‌مثال تصور می‌کنند مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، توانایی یا شهرت خاصی دارند یا یک فاجعه بزرگ در حال وقوع است.

2. هذیان‌گویی

یکی دیگر از علائم شیزوفرنی هذیان‌گویی است. به دلیل اینکه افراد مبتلا به اختلال شیزوفرنی دچار توهم می‌شوند معمولاً صداهایی را می‌شوند که واقعیت ندارند و در پاسخ به آن‌ها دائماً در حال هذیان گفتن و گفتگو با خود هستند.

3. تفکر آشفته

سومین علامت مشکل شیزوفرنی ظهور تفکرات آشفته در فرد است که در گفتار افراد مبتلا ظاهر می‌شود. در این حالت به دلیل وجود افکار آشفته بیمار نمی‌تواند با اطرافیان خود ارتباط مؤثری داشته باشد. در این حالت سؤال و پاسخ‌ها کاملاً نامربوط هستند و فرد نمی‌تواند کلمات و جملات را به‌درستی در کنار هم قرار دهد.

4. رفتارهای نامنظم و غیرطبیعی

در فرد مبتلا به اختلال شیزوفرنی شاهد رفتارهای غیرطبیعی هستیم. این رفتارها می‌تواند از حماقت‌ها و رفتارهای کودکانه گرفته تا رفتارهای آشفته غیرعادی باشد. به دلیل عدم تمرکز ذهن و آشفتگی فکری، فرد مبتلا به شیزوفرنی نمی‌تواند روی یک هدف متمرکز شود. رفتارهای غیرطبیعی طیف گسترده‌ رفتاری را شامل می‌شود مانند: مقاومت در برابر دستورالعمل‌ها، عدم پاسخگویی کامل و منظم و حرکات بیش از اندازه و غیرعادی.

5. علائم شدیدتر

با تشدید اختلال اسکیزوفرنی، علائم بیشتری در فرد مبتلا ظاهر می‌شود؛ به‌عنوان‌مثال فرد نسبت به بهداشت و مراقبت‌های فردی خود بی‌اهمیت است. علاقه او نسبت به فعالیت‌های روزمره از بین می‌رود و تلاش می‌کند خود را از اجتماع کنار بکشد.

دلایل بروز اختلال شیزوفرنی

دلایل بروز اختلال شیزوفرنی

علت دقیق اختلال شیزوفرنی مشخص نیست؛ ولی تحقیقات نشان می‌دهد که عوامل ژنتیکی، ناهنجاری‌های مغزی، عوامل محیطی و مشکلات روحی روانی می‌تواند بر بروز این اختلال اثرگذار باشد. برخی محققان عقیده دارند در برخی افراد مستعد ابتلا به شیزوفرنی قرارگیری در معرض یک رویداد احساسی شدید یا یک واقعه استرس‌زا می‌تواند منجر به بروز روان‌پریشی در فرد شود.

درمان شیزوفرنی

هدف از درمان بیماری شیزوفرنی کاهش احتمال بازگشت نشانه‌های شیزوفرنی است. درمان شیزوفرنی شامل درمان‌های دارویی و درمان‌های غیردارویی است. با گذشت زمان علائم شیزوفرنی ممکن است تشدید شوند. همچنین در دوره‌های زمانی مختلف، برخی علائم تخفیف یافته و گروهی دیگر تشدید می‌شوند. برای درمان شیزوفرنی هیچ علاج قطعی وجود ندارد؛ ولی می‌توان آن‌ها را کنترل کرد. در ادامه انواع درمان برای کاهش علائم اختلال شیزوفرنی را بررسی می‌کنیم:

1. درمان ‌های دارویی

برای درمان دارویی مشکل شیزوفرنی از داروهای ضد روان‌پریشی استفاده می‌شود. این داروها بیماری شیزوفرنی را درمان نمی‌کنند؛ ولی می‌توانند علائم شدید؛ مانند هذیان، توهم و مشکلات تفکر را در فرد کاهش دهند.

2. روان درمانی

علاوه بر درمان‌های دارویی که برای تسکین و کاهش علائم اختلال شیزوفرنی به‌کار می‌روند روش‌های روان‎درمانی نیز می‌توانند به کاهش مشکلات اجتماعی، رفتاری و روانی فرد مبتلا کمک کنند. بیماران شیزوفرنی از طریق روان‌درمانی یاد می‌گیرند که چگونه علائم خود را مدیریت کنند و هشدارهای اولیه درمورد حملات شیزوفرنی را تشخیص دهند. بیماران از این طریق می‌توانند با یک برنامه منظم که تراپیست در اختیار آن‌ها قرار داده مانع بازگشت علائم شیزوفرنی شوند. برخی از روش‌های روان‌درمانی برای کنترل شیزوفرنی عبارت‌اند از:

  • خانواده‌درمانی
  • گروه‌درمانی
  • توان‌بخشی
  • درمان‌های شناختی

جمع‌بندی

اختلال شیزوفرنی یکی از مشکلات روانی بسیار پیچیده است که فرد مبتلا به آن دچار گسیختگی روانی می‌شود. از جمله علائم شیزوفرنی می‌توان به هذیان‌گویی، توهم، رفتارهای غیرعادی و آشفته اشاره کرد. افراد مبتلا به شیزوفرنی توانایی درک واقعیت را ندارند و ازنظر تفکر و عواطف در ضعیف‌ترین حالت ممکن هستند. فرد مبتلا به شیزوفرنی نادرست بودن افکار و باورهای خود را قبول ندارد و نمی‌تواند واقعیت را از توهم تشخیص دهد. این افراد در روابط عاطفی و اجتماعی خود دچار مشکلات زیادی می‌شوند و درنهایت انزوا و گوشه‌گیری را اختیار می‌کنند.

برای درمان شیزوفرنی هیچ علاج قطعی وجود ندارد؛ ولی با استفاده از روش‌های درمانی دارویی و روان‌درمانی می‌توان شدت علائم را کاهش داده و آن‌ها را کنترل کرد. گروه روان‌شناسی آرامیتو با همکاری جمعی از روان‌شناسان باتجربه تلاش می‌کند آرامش را جایگزین لحظات سخت زندگی شما کند. برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره، به صفحه تماس با ما مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *