جامعه ستیزی

جامعه ستیزی؛ اختلال شخصیت ضد اجتماعی

اختلالات شخصیتی مشکلات روانی هستند که بر روش تفکر، درک و ارتباط فرد با دیگران تأثیر می‌گذارند. اختلال جامعه ستیزی نوعی اختلال شخصیتی دشوار و چالش‌برانگیز است که با رفتارهای پرخاشگرانه، غیرمسئولانه و تکانشی مشخص می‌شود. فرد مبتلا به اختلال شخصیت جامعه ستیز نسبت به احساسات دیگران بی‌اهمیت بوده و از فریبکاری ابایی ندارد.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی طیف گسترده‌ای از علائم را از خود نشان می‌دهند. در برخی افراد مبتلا، علائم ضعیف و در برخی دیگر شدید است. در این مقاله از مجموعه مقالات گروه روان‌شناسی آرامیتو اختلال شخصیتی anti-social را بررسی می‌کنیم.

علائم افراد مبتلا به جامعه ستیزی

علائم افراد مبتلا به اختلال شخصیت جامعه ستیز متفاوت است. در برخی از این افراد علائم خفیف بوده و در گروه دیگر شدیدتر است. به گفته متخصصان روان‌شناسی افراد سایکوپات دارای شکل شدیدی از اختلال شخصیت ضد اجتماعی هستند. ممکن است افراد مبتلا به اختلال جامعه ستیزی این علائم را داشته باشند:

  • استثمار یا نقض حقوق دیگران
  • رفتارهای غیرمسئولانه در قبال اطرافیان
  • عدم نگرانی یا عدم احساس گناه از رفتارهای اشتباه خود
  • ناتوانی در حفظ روابط طولانی
  • عدم توانایی در کنترل خشم
  • سرزنش‌کردن دیگران برای مشکلات خود

 افراد مبتلا به این نوع اختلال، سابقه اختلال سلوک مانند فرار از مدرسه، ارتکاب جرم، رفتارهای مخرب و پرخاشگرانه دارند.

شخصیت جامعه ستیزی

چه کسانی مستعد ابتلا به شخصیت جامعه‌ ستیز هستند؟

اختلال جامعه ستیزی در مردان بیشتر از زنان رخ می‌دهد. دلیل ابتلا به اختلال ضداجتماعی مشخص نیست؛ ولی گفته می‌شود ژنتیک و عوامل محیطی مانند کودک‌آزاری در دوران کودکی یا بی‌توجهی نسبت به کودک در بروز این اختلال نقش دارند. افراد مبتلا به اختلال شخصیتی جامعه ستیز غالباً در شرایط خانوادگی دشوار پرورش یافته‌اند. مصرف مواد مخدر و الکل توسط والدین و ناسازگاری والدین می‌تواند بر بروز این اختلال تأثیر بگذارد. مشکلات دوران کودکی منجر به بروز مشکلات رفتاری در نوجوانی و جوانی می‌شود.

بیشتر بخوانید: رابطه تاکسیک؛ نشانه های افراد تاکسیک

اثرات اختلال شخصیت جامعه ستیز

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اختلال جامعه ستیزی رفتارهای مجرمانه است. مردان مبتلا به سوءاستفاده از الکل و مواد مخدر 3 تا 5 برابر بیشتر از زنان و افراد دیگر در خطر ابتلا به اختلال شخصیتی جامعه ستیز هستند. به دلیل اینکه این افراد مستعد ارتکاب رفتارهای بزهکارانه هستند خطر مرگ زودرس به دلیل خودکشی یا اعمال مجرمانه، در آن‌ها وجود دارد. این افراد در بزرگسالی دچار مشکلات ارتباطی شده و بیکار و بی‌خانمان می‌شوند.

تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی

اختلال جامعه ستیزی بعد از ارزیابی‌های دقیق روان‌شناختی مشخص می‌شود. تنها در صورتی می‌توان این اختلال را دقیقاً تشخیص داد که سن فرد 18 سال یا بیشتر باشد. در صورتی اختلال شخصیت جامعه ستیز در فرد تشخیص داده می‌شود که این علائم در او ظاهر شود:

  • رفتارهای پرخاشگرانه و تکانشی
  • ناتوانی در برنامه‌ریزی برای آینده
  • فریبکاری و قانون‌شکنی‌های مکرر
  • رفتارهای غیرمسئولانه و عدم احساس گناه

معمولاً این رفتارها در اواخر دوران نوجوانی و اوایل دهه 20 زندگی تشدید می‌شوند. این امکان وجود دارد که تا رسیدن به 40 سالگی این رفتارها در فرد کاهش یافته و بهبود یابند.

درمان اختلال شخصیت جامعه ‌ستیزی

درگذشته تصور می‌شد که اختلال جامعه ستیزی یک اختلال دائمی است و فرد مبتلا هرگز درمان نمی‌شود. در این مورد باید گفت که با روش‌های درمانی روان‌شناختی می‌توان این اختلال را مدیریت و درمان کرد. البته باید توجه داشت که درمان این اختلال یکی از دشوارترین درمان‌ها است و ممکن است فرد مبتلا به اختلال شخصیت جامعه ستیز تمایلی برای درمان نداشته باشد. نوع درمان مبتلایان به این اختلال، به عوامل مختلفی مانند سن و سابقه مصرف مواد مخدر و الکل بستگی دارد. خانواده و دوستان فرد بیمار نقش مهمی در روند درمان و مراقبت از او دارند.

درمان اختلال شخصیتی anti-social

درمان اختلال شخصیتی anti-social

باوجودآنکه درمان اختلال جامعه ستیز از دشوارترین درمان‌ها است؛ ولی می‌توان با روش‌های اصولی و روان‌شناسی اثبات‌شده این اختلال را در فرد درمان کرد. مهم‌ترین درمان‌ها عبارت‌اند از:

1. درمان‌ های گفتاری

برای درمان اختلال جامعه ستیزی می‌توان از درمان‌های شناختی رفتاری (CBT) استفاده کرد. هدف از این درمان این است که فرد بتواند با تغییر رفتار و روش تفکر خود مشکلاتش را مدیریت کند. درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی (MBT) نوع دیگری از گفتاردرمانی است که در درمان اختلال شخصیت ضداجتماعی بسیار رایج بوده و نتایج خوبی دارد. در این روش فرد یاد می‌گیرد که تغییر نحوه تفکر، احساسات و دیدگاه‌های او (در جهت مثبت) بر رفتارهایش اثر می‌گذارند.

2. گروه ‌درمانی دموکراتیک (DTC)

تجربه نشان می‌دهد که برنامه‌های مبتنی بر گروه‌درمانی یکی از روش‌های بسیار مؤثر در درمان اختلال جامعه ستیزی است. این نوع درمان مبتنی بر گروه‌های کوچک و بزرگ درمانی است و محیطی را ایجاد می‌کند تا فرد بتواند به اهمیت خود و تأثیر مثبتی که می‌تواند بر جامعه داشته باشد پی ببرد.

طول دوره درمان معمولاً 18 ماه است و فرد در این بازه زمانی تلاش می‌کند افکار، احساسات، انگیزه و رفتار خود را تغییر دهد. یکی از عوامل مهم در این نوع درمان، خودانگیختگی و تمایل فرد برای تغییر است. فرد باید مایل باشد به‌عنوان بخشی از جامعه فعالیت کرده، سهم خود را ادا کند و تابع روند دموکراتیک گروه باشد.

جمع‌بندی

اختلال شخصیتی جامعه ستیزی یکی از مشکلات روانی است که در آن فرد رفتاری غیرمسئولانه در قبال دیگران دارد. چنین فردی برای افکار و احساسات دیگران ارزش قائل نیست و مرتکب رفتارهای مجرمانه می‌شود. علت دقیق اختلال شخصیت جامعه ستیز هنوز مشخص نیست؛ ولی عوامل ژنتیکی و آسیب‌های دوران کودکی می‌تواند در پدیدآمدن آن نقش داشته باشند. افراد جامعه ستیز انواع مختلفی از رفتارهای مجرمانه، فریبکاری، ناتوانی در برقراری ارتباط با دیگران و انواع دیگری از مشکلات را نشان می‌دهند.

در برخی افراد مبتلا، این مشکلات شدیدتر و در برخی ضعیف‌تر است. برای درمان اختلال شخصیت ضد اجتماعی دو نوع درمان وجود دارد: درمان‌های گفتاری و گروه‌درمانی. مهم‌ترین موضوع در روند درمان، خودانگیختگی و تمایل فرد برای درمان است. گروه روان‌شناسی آرامیتو با تیمی از روان‌شناسان باتجربه راهکارهای روان‌شناختی جدید در اختیار شما قرار می‌دهد تا بتوانید بر مشکلات زندگی پیروز شوید و آرامش قرین لحظه‌های زندگی‌تان شود. برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره، به صفحه تماس با ما مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *