مهاجرت و اثرات آن بر سلامت روان

خلاصه مقاله

مهاجران و پناهندگان می‌توانند در معرض عوامل استرس‌زا از جمله دوری از خانواده، احساس ترس از تنهایی، مشکلات مالی و دغدغه‌های کاری و درسی در خارج از کشور قرار بگیرند که بر سلامت روان و رفاه آن‌ها قبل، در طول سفر مهاجرتی، در طول اسکان و ادغام آن‌ها با اجتماع جدید تأثیر بگذارد.

برخی از مطالعات نشان می‌دهد که شیوع اختلالات روانی رایج مانند افسردگی، اضطراب و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در میان مهاجران و پناهندگان بیشتر از جمعیت میزبان است. پناهجویان بیشتر در معرض خطر خودکشی هستند. همچنین شواهد ثابتی وجود دارد که نشان می‌دهد بروز روان‌پریشی‌ها در میان جمعیت‌های مهاجر در تعدادی از کشورها بیشتر است و این با تأثیر آسیب‌های اجتماعی قبل، حین و پس از مهاجرت مرتبط است. همچنین بسیاری از مهاجران و پناهندگان به خدمات بهداشت روان دسترسی ندارند یا در دسترسی به این خدمات با موانعی روبرو هستند.

آشنایی با تاثیر مهاجرت بر سلامت روان به افراد کمک ‌‌می‌کند تا بتوانند در سریع ترین زمان ممکن، در جهت بهبود سلامت روان خود قدم بردارند و آن را درمان کنند. به همین خاطر، در ادامه این مقاله قصد داریم بیشتر در رابطه با تاثیر مهاجرت بر سلامت روان و تاثیر دریافت مشاوره پس از مهاجرت صحبت کنیم. پس اگر مهاجر هستید و یا در حال حاضر، جزء ایرانیان مقیم خارج از کشور محسوب ‌‌می‌شوید، در ادامه این مقاله با ما همراه باشید.

 

مهاجرت

مهاجرت فرآیند تغییر اجتماعی است که طی آن یک فرد از یک محیط فرهنگی به محیط دیگر برای اقامت دائم یا برای مدت طولانی نقل مکان می‌کند. چنین تغییری می‌تواند به دلایل مختلف، معمولاً بهبود اقتصادی، سیاسی یا آموزشی باشد. این روند ناگزیر استرس‌زا است و استرس می‌تواند منجر به بیماری روانی شود. آماده سازی مهاجران، پذیرش آن‌ها توسط جامعه میزبان جدید و خود فرآیند مهاجرت از جمله عوامل کلان در منشاء اختلالات روانی است.

مهاجران، تبعیدیان سیاسی، پناهجویان و پناهندگان ممکن است مجبور باشند با رویه‌های قانونی بسیار سختگیرانه برخورد کنند، که استقامت روانی آن‌ها را آزمایش خواهد کرد. اگر شرایطی مشابه جنگ وجود داشته باشد، پناهندگان ممکن است حتی با شرایط سخت‌تری روبرو شوند. عواملی مانند زبان، ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی در فرآیندهای مواجهه با ناملایمات اولیه و سکونت نقش دارند.

ما باید در اینجا یک نکته احتیاط را توصیه کنیم. اگرچه ما از اصطلاحات «مهاجر»، «مهاجرت» و «اختلالات روانی» استفاده می‌کنیم، اما این‌ها ناهمگونی ذاتی در هر محیط را توضیح نمی‌دهند. همه مهاجران تجربیات یکسان یا حتی دلایل مشابهی برای مهاجرت ندارند و مطمئناً واکنش‌های جوامع جدید نیز مشابه نیست.

 

مشکلات و عوامل استرس‌زا پیش روی مهاجران و پناهندگان

فرآیند مهاجرت را می‌توان در چهار مرحله مشاهده کرد. اولین مورد، پیش از مهاجرت، زمانی است که افراد تصمیم به مهاجرت و برنامه ریزی برای حرکت می‌کنند. دومی شامل فرآیند خود مهاجرت و انتقال فیزیکی از مکانی به مکان دیگر است که شامل تمام مراحل روانی و اجتماعی لازم است. مرحله سوم، پس از مهاجرت، زمانی است که افراد با چارچوب‌های اجتماعی، فرهنگی و قضایی جامعه جدید سروکار دارند. مرحله چهارم، ادغام و اسکان، زمانی که نقش‌های جدیدی را یاد می‌گیرند و با چالش‌های جدید درگیر هستند.

مهاجران و پناهندگان اغلب با مشکلات و استرس‌های مختلفی روبرو هستند که می‌تواند در مراحل مختلف فرآیند مهاجرت رخ دهد:

پیش از مهاجرت: کمبود معیشت و فرصت برای آموزش و توسعه، قرار گرفتن در معرض درگیری‌های مسلحانه، خشونت، فقر یا آزار و اذیت.

فرآیند مهاجرت و انتقال فیزیکی: قرار گرفتن در معرض شرایط چالش برانگیز و تهدید کننده زندگی از جمله خشونت و بازداشت و عدم دسترسی به خدمات برای پوشش نیازهای اولیه.

پس از مهاجرت: موانع دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و سایر خدمات برای رفع نیازهای اولیه و همچنین شرایط بد زندگی، جدایی از اعضای خانواده و شبکه‌های حمایتی، عدم اطمینان احتمالی در مورد مجوزهای کار و وضعیت قانونی (درخواست پناهندگی و در برخی موارد مهاجرت)، بازداشت

ادغام و اسکان: شرایط بد زندگی یا کار، بیکاری، مشکلات همسان‎سازی، چالش‌های هویت‌های فرهنگی، مذهبی و جنسیتی، چالش‌های کسب حقوق، تغییر سیاست‌ها در کشورهای میزبان، نژادپرستی و طرد، تنش بین جمعیت میزبان و مهاجران و پناهندگان، اجتماعی انزوا و اخراج احتمالی

 

اختلالات روانی رایج در بین مهاجران

مشکلات و عوامل استرس‌زایی که مهاجران در مراحل مختلف مهاجرت با آن مواجه هستند اغلب باعث ایجاد و تشدید اختلالات زیر می‌شوند:

  • افکار خودکشی و خودآزاری عمدی
  • اختلالات اشتها
  • اختلال استرس پس از سانحه
  • تراکم قومی در مقابل انزوای اجتماعی
  • احساس اضطراب و افسردگی
  • اختلالات خواب

 

عوامل خطر و محافظت کننده برای شرایط سلامت روان

همه عوامل استرس‌زای ذکر شده در بالا می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌های روانی را افزایش دهند. به عنوان مثال، بیکاری، شرایط بد اجتماعی-اقتصادی و عدم ادغام اجتماعی در میان مهاجران و پناهندگان عوامل خطر برای شرایط سلامت روانی مانند افسردگی هستند. در عین حال، این عوامل استرس‌زا نیز می‌توانند مشکلات اجتماعی و روانی که فرد از قبل درگیر آن‌ها بوده، را تشدید کنند. از سوی دیگر، تأثیر عوامل استرس‌زا را می‌توان با عوامل محافظتی مانند دسترسی به شغل و خدمات، حمایت اجتماعی، مهارت در زبان کشور میزبان و وجود خانواده مهار کرد.

همچنین این احتمال وجود دارد که در جمعیت‌های پرتراکم قومی، به‌ویژه جایی که تأکید بر جامعه‌مداری و مسئولیت جمعی است، تضاد فرهنگی مرکز قرار می‌گیرد و نرخ بالایی از اقدام به خودکشی و افکار خودکشی را ایجاد می‌کند در چنین شرایطی، هویت فرهنگی، خودپنداره از جمله عزت نفس و حمایت اجتماعی احتمالاً نقش مهمی ایفا می‎‌کنند.

 

عواملی که در ارزیابی سلامت روانی مهاجران باید در نظر گرفته شوند.

  • مدل‌های توضیحی بیمار از بیماری
  • نگرش بیمار به بیماری
  • وضعیت مهاجرت
  • تجارب مهاجرت
  • مرحله مهاجرت
  • نگرش جوامع میزبان
  • هویت فرهنگی
  • تضاد فرهنگی
  • تراکم قومیتی
  • دستاوردها و انتظارات

تمایز بین مهاجرت داوطلبانه و اسکان اجباری مهم است. بنابراین، مهاجرت به عنوان یک فرد در مقابل یک گروه، تأثیر عمده ای بر فرد و عملکرد اجتماعی و حمایت او خواهد داشت. تأثیر قشربندی نژادی همراه با تراکم قومی بر عملکرد فرد تأثیر می گذارد.

ویژگی‌ها و همچنین ساختار سیستم‌های پشتیبانی شبکه باید در چارچوب طرح‌های فرهنگی یک جامعه دیده شوند. در عین حال، مشاوران باید ناهمگونی شبکه‌ها را در ارتباط با شخصیت، خودپنداره، عزت نفس و خودکفایی فرد در نظر بگیرند. نقش فرهنگ و تأثیر مهاجرت بر ساختارهای اجتماعی در درک حمایت اجتماعی و شبکه‌های اجتماعی بسیار مهم است. با افزایش تراکم قومی، حمایت اجتماعی ممکن است راحت‌تر در دسترس باشد و ممکن است در برخی از جوامع اجتماعی‌ محور به نفع یک فرد باشد و در عین حال ممکن است در برخی دیگر مضر باشد، به‌ویژه اگر تضاد فرهنگی اساسی وجود داشته باشد. پزشک باید کیفیت شبکه‌ها و حمایت اجتماعی و همچنین نوع جامعه و فرهنگی را که افراد از آن سرچشمه می‌گیرند، ارزیابی کند.

 

بهترین روش برای درمان و بهبود سلامت روان بعد از مهاجرت

باید بدانیم که پس از مهاجرت، ممکن است افراد دچار مشکلاتی شوند که سلامت روان آن‌ها را به خطر بیاندازد یا بیماری روانی فرد را تشدید کندد. طبق تحقیقات انجام شده، بسیاری از افرادی که در سال‌های اخیر به کشورهای خارجی سفر کرده اند، با عوامل استرس‌زا پس از مهاجرت که سلامت روانشان را تهدید می‌کند، مواجه هستند. عواملی مانند تفاوت میان فرهنگ‌ها و زبان‌ها، ‌‌از عوامل استرس‌زا هستند.

فارغ از اینکه عوامل استرس‌زا و تهدید کننده سلامت روان پس از مهاجرت چه چیزهایی هستند، ما باید دنبال روش‌های مناسب برای بهبود و درمان سلامت روان خود باشیم. هیچ کس به اندازه یک مشاوره آنلاین روانشناسی نمی‌تواند به افراد مهاجر کمک کند. مشاور است که با علم روانشناسی ‌‌می‌تواند به افراد آموزش دهد تا چگونه با عوامل استرس‌زا در مراحل مهاجرت مواجه شوند و کمترین آسیب را تجربه کنند.

بنابراین، اگر پس از مهاجرت احساس بی حسی و نا امیدی ‌‌می‌کنید، از همین حالا به دنبال بهترین روش برای درمان باشید. این کار باعث ایجاد حس خوبی در شما ‌‌می‌شود و ‌‌می‌تواند انگیزه و شور نشاط شما را برای مهاجرت و رسیدن به اهدافتان باز گرداند.

 

سخن آخر

در این مقاله در رابطه با مهاجرت و تاثیر آن بر سلامت روان صحبت کردیم. به دلیل اینکه شرایط و دلایل هر یک از افراد برای مهاجرت متفاوت هستند، تاثیر آن بر سلامت روان نیز ‌‌می‌تواند متفاوت باشد. در حال حاضر، بهترین روش برای درمان و بهبود سلامت روان بعد از مهاجرت، مراجعه به مشاوران سلامت روان است. همچنین بهتر است تا شما با مشاوران ایرانی برای بهبود سلامت روان خود در ارتباط باشید چرا که آن‌ها با شما هم فرهنگ و زبان هستند و شما را بهتر درک و راهنمایی می‌کنند.

دریافت مشاوره آنلاین روانشناسی از کشور ایران برای ایرانیان مقیم خارج از کشور، یک حسن محسوب ‌‌می‌شود. به لطف امکان دریافت مشاوره آنلاین روانشناسی، به راحتی ‌‌می‌توان آسیب‌های روانی در اثر مهاجرت را درمان نمود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *